همه ی حواسم را جمع میکنم تا خیالت را کم کنماما تمام یادت در”من” ضرب
میشود و “من” تقسیم میشوم در “تو” …می بینی ؟ عجب دنیای بی حساب و کتابی
ست ؟
......................................................

تمــام شعــرهــای عــاشقــانــه جهــان

شبیــه تــوانــد!
تــو امــا
پشــت استعــاره ای ایستــاده ای
کــه بــه ذهــن هیــچ شــاعــری
نخــواهــد رسیــد . . .

....................................................................

چه دنیای ساکتی
دیگر صدای تپش قلبها غوغا نمیکند
بی گمان همه شکسته اند

..............................................................

رنـــــج را ،

آشــفته در لبـــخنـــــد پنـــهان مي کنــم

تـا دلـــش غمــــگين نــــگردد

هــر کســــي با مــــن نشــــســت ...

..............................................................

لبخندی که بر لبانم نشسته است ؛
به اصرار عکاس نشانده ام ...
وگرنه من کجا و واژه ی سیب کجا ....